11 sierpnia 1994 o godzinie 13.17 w Dolinę Olczyską runął śmigłowiec Tatrzańskiego Pogotowia Ratunkowego Sokół. Zginęli ratownicy: Janusz Kubica i Stanisław Mateja Torbiarz oraz dwóch ratowników-pilotów: Bogusław Arendarczyk i Janusz Rybicki. Był to największa tragedia w historii polskiego lotnictwa ratowniczego. Dzień był pogodny. W Tatrach pełno turystów. O 12.45 do centrali TOPR dotarła z Hali Gąsienicowej informacja o kontuzjowanych dwóch turystach z Holandii - kobieta miała poważne złamanie nogi. Kierujący tego dnia wyprawami Janusz Kubica z ratownikami - Mieczysławem Ziachem, Romanem Kubinem, Rafałem Mikiewiczem i Robertem Janikiem wyjechali na lądowisko śmigłowca i o 13.09 wystartowali z dwoma pilotami - Bogusławem Arendarczykim i Januszem Rybickim oraz jeszcze jednym ratownikiem - Stanisławem Mateją. Śmigłowiec wkrótce znalazł się na miejscu wypadku - w rejonie szlaku z Suchej Przełęczy na Halę Gąsienicową. Ponieważ nie mógł lądować, w tzw. zwisie ratownicy wyskoczyli z niego. Doktor Robert Janik pobiegł do poszkodowanych, a pozostali wyciągali nosze. W pewnym momencie zauważyli leżącego na ziemi Janusza Kubicę. Był ranny w głowę, nieprzytomny. Natychmiast podjęta została decyzja o powrocie do szpitala. Z rannym ratownikiem polecieli piloci i pełniący dyżur śmigłowcowy Stanisław Mateja. - Lądujemy za 3 minuty, potrzebna erka - taki miał być ostatni sygnał z Sokoła. Śmigłowiec runął w Dolinę Olczyską niemal natychmiast po starcie. Przyczyna tragedii ustalona została niemal po roku. Okazało się, że rana Janusza Kubicy spowodowana została uderzeniem przez płat śmigła. Ucierpiał nie tylko ratownik. Śmigło uległo rozwarstwieniu, a następnie na skutek naprężeń odpadło. To by tłumaczyło niepotwierdzony ostatni sygnał z helikoptera: - Odpadł mi rotor. Ratownicy i piloci pochowani zostali na Pęksowym Brzyzku, zakopiańskiej nekropolii zasłużonych. Imię poległych pilotów nosi powołana w 1998 roku Fundacja na rzecz Ratownictwa Lotniczego.

Murzasichle aktualności | aktualności, archiwum