Mało brakowało, a start w Igrzyskach Olimpijskich w Atenach przypłaciłby przekreśleniem dalszej kariery sportowej. Popłynął mimo zapalenia płuc. Grzegorzowi Polaczykowi - dziewiętnastoletniemu kajakarzowi ze Szczawnicy - zabrakło do podium zaledwie kilku punktów. We środę w domu w Szczawnicy na powracającego z Aten Grzegorza czekała stęskniona rodzina i wielki tort. Pech. Być może. Nic nie dzieje się bez przyczyny - tłumaczą Polaczkowie. W finałowym przejeździe Grzegorz wystartował z 39-stopniową gorączką. Chciał popłynąć. Po wszystkim dowiedział się, że ma zapalenie płuc. Klimatyzowane pokoje, na zewnątrz niespotykane w Polsce upały. Zajął siódme miejsce. Liczył na więcej. W półfinałach był czwarty. Popłynął wówczas tak, jak planował... cięcie wody, śruba - wszystko odważnie i w przemyślany sposób. Trenując na olimpijskim torze kajakowym przed otwarciem igrzysk, tryskał optymizmem. Mówił do ojca przez telefon: - Ślizgam się na wodzie. Miał szanse, by sięgnąć po to, o czym najbardziej marzył. - Jak oceniam swój start w Atenach? No cóż, mogło być lepsze miejsce, gdyby nie choroba - przekonuje olimpijczyk.- Wiem, że miałem szansę być dwa oczka wyżej. Wyszło jednak inaczej. - Wszyscy siedzieliśmy w domu przed telewizorem przez te kilka dni i oglądaliśmy, jak płynie Grzesiek - opowiada Krzysztof Polaczyk, ojciec kajakarza. - Omal nie przyjechała do nas karetka. Stany przedzawałowe - tak to przeżywaliśmy. W najgorszym stanie - jak później mówił syn Mateusz - byłem ja. Podobne emocje towarzyszyły wszystkim tym, którzy 19-20 sierpnia śledzili każdy ruch młodego sportowca. Pierwszy przypadek To za sprawą ojca - byłego zawodowego kajakarza Grzegorz zaczął pływać. Na początku dla zabawy Krzysztof Polaczyk zabierał swoje dzieci na kajaki. W 1996 r. jedenastoletni Grzegorz rozpoczął treningi. Niedaleko domu. Na Dunajcu, koło skały Kotuńki. Razem młodszymi braćmi Heniem oraz Mateuszem. - Grzegorz był najtrudniejszy, indywidualista - wspomina ojciec. - Chciał wszystko robić po swojemu, inaczej. Nieraz zdarzały się nam kłótnie, zdarzało mi się nawet wyrzucać go z treningów. Medale i puchary po pierwszych zawodach kajakowych przynosili do domu głównie młodsi bracia. Grzegorz musiał czekać na pierwsze trofeum aż trzy lata. Startując ostatni rok w klasie młodzików, wywalczył miejsce na podium. Wtedy dopiero zaczęło przybywać dyplomów. Dziś pochwalić się może tytułem Mistrza Świata Juniorów oraz Mistrza Europy w K1. Jak sam żartuje, puchary i medale niełatwo zliczyć. Zajmują cały pokój. Drugi przypadek Mało brakowało, a nie wystartowałby w Atenach. Długo zastanawiał się Zarząd Polskiego Związku Kajakowego, czy Polaczyk powinien reprezentować K1 na olimpiadzie. Po Pucharze Świata w Augsburgu, szansę na olimpijski start miał także Dariusz Popiela. Jednak podczas kwalifikacji krajowych w Krakowie, Liptovskim Mikulasu oraz Bratysławie szczawniczanin okazał się zdecydowanie lepszy. Na liście startowej kajakarzy górskich znalazł się na samym końcu, po zatwierdzeniu pozostałych zawodników. Do olimpiady Grzegorz przygotowywał się od jesieni ubiegłego roku. Sumiennie, bez wytchnienia. Chciał udowodnić, że zasłużył na wyróżnienie, które go spotkało. Był tym, na którego zwrócono największą uwagę. Oceniono go najlepiej spośród wszystkich startujących kajakarzy górskich z Polski. Spiker, komentujący półfinałowy przejazd, porównał upór Grzegorza do uporu Adama Małysza. Trzeci i... ostatni przypadek Po powrocie z Aten dziewiętnastolatek trafił od razu do szpitala Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji RP w Warszawie na oddział chirurgii. Zrobiło się nerwowo. Woda w płucach. Obawa, że nie będzie mógł więcej zawodowo pływać. Kilka dni gruntownych badań. Na szczęście zapalenie płuc nie okazało się aż takie groźne. Sugerowane wcześniej przez lekarzy podejrzenia zostały wykluczone. - Jako pierwszy przyjechałem do Aten, a wrócę z nich do domu jako ostatni zawodnik - żartuje Grzegorz. - Dziś czuję się już dużo lepiej. W środę w domu w Szczawnicy na Grzegorza czekała stęskniona rodzina i wielki tort. Słodycze to jedyna kulinarna słabość tego wegetarianina. - Nie wiem, czy czeka na mnie jakieś przywitanie, olimpiada była już jakiś czas temu. Nie liczę na nic wielkiego - tłumaczy kajakarz. - Można czuć niedosyt po olimpiadzie, jednak to, co pokazał Grzegorz, jest wielkim wyczynem - mówi z przekonaniem Krzysztof Polaczyk. * W niedzielę 5 września o godz. rozpocznie się 44. Memoriał Anny i Karola Wernerów, coroczne zawody kajakowe w Szczawnicy. - Na pewno na nich będę, choć nie wiem jeszcze, czy uda mi się wystartować - wyjaśnia olimpijczyk. Później start w Mistrzostwach Polski Seniorów w Krakowie. - Jakie jest teraz moje największe marzenie? Jest jeszcze sporo do zdobycia - mówi ze spokojem kajakarz. - Chciałbym - i mam nadzieję, że mi się to uda - za cztery lata wystartować w kolejnej olimpiadzie. Grzegorz Polaczyk Pieniny Szczawnica był jedynym reprezentantem Podhala na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach 2004. To czwarty olimpijczyk z regionu Pienin w ogóle. Przed nim startowali: Stefan Kapłaniak, Grzegorz Sarata oraz Maria Ćwiertniewicz.

Murzasichle aktualności | aktualności, archiwum